Live from Rio de Janeiro

Minha alma canta
Vejo o Rio de Janeiro
Estou morrendo de saudades
Rio, seu mar
Praia sem fim
Rio, você foi feito prá mim

Cristo Redentor
Braços abertos sobre a Guanabara
Este samba é só porque
Rio, eu gosto de você
A morena vai sambar
Seu corpo todo balançar
Rio de sol, de céu, de mar
Dentro de mais um minuto estaremos no Galeão...

"Samba do avião" - Tom Jobim

Say goodbye to all your friends
Time to leave and go home again
Sanctify and leave behind
Leave behind the sun

Everyday would pave the way for endless nights and dancing
And every night will fire our minds and liberate our souls
A home from home
A place where we can go and still be free

There's nothing like you and me
On a beach
Moving with the waves in the sea
There's nothing like you me
Out of reach
On the beach
There's nothing like you and me

"On The Beach" by, Oceanlab

http://www.youtube.com/watch?v=X-ifP_nLGA8

"Come up to meet you, tell you I'm sorry
You don't know how lovely you are

I had to find you
Tell you I need you
Tell you I've set you apart

Tell me your secrets
And ask me your questions
Oh, let's go back to the start

Running in circles
Coming up tails
Heads on the science apart

Nobody said it was easy
It's such a shame for us to part
Nobody said it was easy
No one ever said it would be this hard

Oh take me back to the start..."

Coldplay - The Scientist

All I Have To Say

... Is Letting Go, Not Taking Part"

Woke up this mornng en dacht: "Ik zou eens mijn laatste bericht moeten schrijven."

Dus ik ben eindelijk aant 'moment' gekomen, de laatste dagen.

Ik kan echt niet geloven dat het al gedaan is..

Hoe voelt het? Wel, daar zal elke exchange student anders op antwoorden.

Mijn antwoord? Het is heel moeilijk.

Waarom? Daar antwoord ik later wel op...

Eerst ff vertellen wat ik allemaal heb gedaan.

Eerlijk gezegd, weet ik het niet zo goed. Ik heb meer met vrienden zitten uitgaan bij hun thuis, cinema, bars, chillen... Gwn aant genieten van de tijd die resteert.

Ik ben ook gestopt met school te skippen. Niet om te studeren, nee. Maar ik heb in mijn nieuwe echt super vrienden gemaakt, vooral Felipe en Dayana. En ik heb hun beloofd dat ik niet meer ging skippe, tot de 3de (wnr ik door ga), want ik was de laatste tijd nogal veel aant skippe.

Ik heb ook nog 2 reizen gedaan: 1 AFS weekendje in de staat Espirito Santo en een reis met vriende, naar Ilha Grande.

Ilha Grande is een eiland, hier in de staat Rio. Elke keer dat ik schrijf, zeg ik dat ik een van de mooiste plaatse heb gezien. Maar echt, deze keer kan het niet veel beter.

Ilha grande is gwn... WONDERFUL! Echt, de mooiste plaats die ik hier (en ooit) heb gezien. Das echt zo'n typisch 'LOST'-eiland! Alleen maar bossen, en helderblauwe zeeën.

Dus das ook alles dak heb gedaan: wandelingen in de bossen, chillen aant strand en een tour op een boot. Maar het was echt zalig!

Voor de rest, probeer ik mij mentaal voor te bereiden op mijn terugkeer. Omdat ik weet dat het niet makkelijk ga zijn. 

Een klein voorbeeldje: tis de laatste tijd wat 'kouder' dan normaal. Zo'n 2 weke gelede stapte ik rond 6u buiten, om naar school te gaan. Ik moest trg gaan om een trui te halen. Maar ik had het nog steeds koud! Echt : "Freezin my balls off!" 

Ik was aant trille van de koud, ik kijk naar de thermometer opt straat: het was 17 grade!! En in de namiddig 21... same effect.

Ik dacht: "F*ck, I'm screwed! Hoe ga ik de winter overleven?"  En ik heb daar nog geen antwoord op gevonden.

Ander aanpassingsprobeem: het strand. Het strand is precies een deel van mij geworde. Zonder strand leven is precies onmogelijk. Het strand is voor mij het beste ding hier. Mooi, leuk, rustend... Gratis :D En het strand heeft precies een 'healing effect'. Whenever you're sad, go to the beach and it will fix you.

Ik zou natuurlijk elk weekend naar Oostende kunnen gaan en 2 uur in de trein zitten, maar dat is wa lastiger als 10 min wandelen...

Het Braziliaans volk is ook iets dat ik ga missen. Die zijn zo vriendelijk, geanimeerd, actief, sociaal... braziliaans! Na 1 dag kan een Braziliaan u beste vriend al zijn!

Maar wat ik het hardst ga missen zijn.... mijn vrienden en mijn familie. Met mijn familie heb ik heel veel geluk gehad. 2 schitterende ouders, en 3 zalige gastbroers. Vant gezin ga ik Breno (de kleinste) het meest misse. Das echt ne grappige kerel, en met hem zit ik altijd te voetballen of te gamen.

De vrienden... er zijn er veel. Maar er zijn er 6 waarvan ik weet da het For Life is! Vinicius en Julia, Dayane en Felipe (nieuwe klas), João Paulo (oude klas) en last but not least: Clarissa (die ondertussen mijn beste vriendin is geworden, op aarde!). Ik hou heel veel van die mensen, en die zal ik het hardst missen! Vooral Clarissa!! Zij is zo... onbeschrijfelijk speciaal. voor mij. Van haar moest ik vorige week donderdag al afscheid nemen. Ze heeft een beurs gewonnen om ballet te danse in de US, dan in Europa. En donderdag was denk ik de triestigste dag van mijn jaar..., tot nu toe.

Afscheid nemen van haar was heel moeilijk, en afscheid nemen van de anderen gaat ook moeilijk zijn... But I'll make it.

Al deze dingen samen vormen één woord: BRASIL. 

Een land die ik SUPERHARD ga misse. Ik heb nog nooit zo veel van een land gehouden. Ik heb mij nog nooit zo goed in een land gevoeld. Van al de 13 landen die ik bezocht en alle 5 waarin ik heb gewoond, is BRASIL het beste. Ik voel mij hier echt 'Thuis' en ik word hier ook door iedereen aanvaard. BRASIL is een land voor iedereen. Als ik kon, zou ik hier wonen, maar dat is momenteel nog niet mogelijk. Ik heb ook familie en vrienden in België. Maar wie weet? Over zo'n 6 jaar? We'll see.

Het idee om naar Brasil te kome kwam in mij op toen ik zo'n 16 was. 

Iedereen zei tege mij: "Brazilië, is da daar ni gevaarlijk?". 

Wanneer ik zeg dak hier een tattoo wil doen hoor ik: "Is da daar wel hygienisch?"

Soms hoorde ik zelfs da Brazilianen ongedisciplineerd waren.

Wel, voor de mensen die da zeide tege mij, jullie weten wel wie ze zijn, ik ga u 1 ding zegge. It's all wrong! 

De meesten denken zo'n dinges door dinges die ze zien op TV over brasil. Maar de kut media laat alleen maar slechte dinges zien! Waarom zou het zijn dat er nog veel mensen zijn die denken dat iedereen in Afrika in hutten wonen?  En soms irriteerd mij da als mensen zo'n dingen vragen tegen mij. Je moet niet alles geloven dat je ziet op tv of in de kranten. Je moet het met je eigen ogen zien.

Ja, het is gevaarlijk. Maar hoe noemt ge die kerel die in Antwerpen iedereen die niet Belg was afschoot? Veilig? (ik ben zijn naam vergete van die klootzak vergete)

Ja, het kan soms vuil of onhygienisch zijn, maar ben welke plaats is helemaal proper?

Ik kan zo een uur blijven schrijven, maar ik wil gewoon zeggen: ja, Brazilie is niet perfect, maar het is perfect genoeg voor mij. Ik ben geen enkel keer beroofd geweest(het kan natuurlijk nog in mijn laatste week gebeure :D). Ik heb al gunshots gehoord, maar ja, shit happens. Ik ben geen enkel keer serieus ziek geweest. Ik ben 99% van mijn dage hier gelukkig geweest. Das al wat belangrijk is voor mij. 

Zonder geweld en corruptie zu het hier gewoon een paradijs zijn. Wat het voor mij al is eigenlijk.

Ik weet niet waarom ik zo graag dit land wou, want zo veel wist ik er ook niet over. Soms zie ik het als 'Destiny', maar ik ben zeker van 1 ding: het is de beste keuze die ik ooit in mijn leven heb gemaakt.

Er waren vrij veel mensen die mijn keuze om een jaartje te stoppen met school niet steunden. Waaronder mijn Pa. Ze vinden het 'een verloren jaar'. Wel, daar moet ga ik weer niet mee akkoord! Ja, misschien ben ik een jaar achter op school, maar F*ck that!

Ik heb dit jaar veel geleerd over mijzelf, over het leven en de waarde ervan. Meer dan ik in mijn eerste 18 jaar had kunnen leren! Dus het is voor mij eigelijk alles buiten een verloren jaar.

Mijn laatste jaar in België was niet zo goed eigelijk, om eerlijk te zijn het was mijn slechtste jaar ooit. Dus ik wist niet wat ik van Brasil moest verwachten. Maar dit jaar is uiteindelijk het beste jaar van mijn leven geworden. Ik heb mij zwaar geamuseerd. Zalige vrienden gemaakt. Een zalige familie gekregen...

Al deze dinges en mensen die ik ga missen en waarvan ik hou, wil ik en ga 'representeren' in mijn tattoo. Nog niet veel mensen weten wat ik ga doen en ik ga het ook zo houden. Want ik weet nog niet of ik het nog dit jaar ga kunnen doen. Ik ben BLUT! Maar ik ga zowizo de tattoo doen, in Brasil of niet!

Volgende week vrijdag, de derde, is het tijd om terug te gaan. Als die datum wat later was, zou het beter zijn, maar ik kan het niet veranderen. Het is tijd om dit kort, maar zalig hoofdstuk van mijn leven te sluiten. Ik weet al dat het voor mij moeilijk ga zijn om terug te gaan, dus ik vraag nu al help. Want ik weet dat ik hulp ga nodig hebben om mij terug aan te passen.

Natuurlijk ga ik gelukkig zijn om mijn vrienden en familie terug te zien. Maar na een tijdje, wnr het koud begint te worden, wanneer ik terug hard ga moete studere, wanneer ik brazilie hard ga beginnen misse. Maar waar ik ook ben, ik zal gelukkig zijn. Das een 'quality' dat ik hier heb geleerd.

"No, it won't all go the way, it should. But I know the heart of life is GOOD!" (John Mayer)

Dus, wat is de score van mijn uitwisselingsjaar? 99%! En da alleen omdat perfectie niet bestaat, anders zou het 100 zijn. Niet elke dag was even super en af en toe was ik eens minder gelukkig, zoals nu. Maar ik heb dit jaar geleerd hoe je met alles gelukkig kan zijn. Aan alles is een positieve kant.

Ik heb ook mijn doel bereikt van dit jaar. Ik heb alleen maar in 1 ding gefaald, en dat is... weten wat ik int unief ga doen. Maar da komt wel.

Ik kan vanaf nu ook een nieuwe taal op mijn CV zetten. Portugees is geen gemakkelijke taal, ik denk zelfs dat het moeilijker is als Frans, maar ik ben er in geslaagd om de taal te ontcijferen. Mijn volgende taal is Spaans! Het lijkt super hard op portugees, en ik versta die taal al eigelijk. Dus het zou niet zo moeilijk moete zijn.

Ik heb vrienden gemaakt over de HELE WERELD! Van Nieuw Zeeland tot Ijsland. Van elk continent heb ik minstens 1 persoon ontmoet. Voor mij is dit heel handig, want ik wil rond de wereld reizen. Met al die kennissen die ik heb gemaakt, moet ik niet voor hotels betalen enzo :D

Dus voor mij is mijn jaar meer dan geslaagd. Maar "All good things come to an end" en het is tijd om terug te gaan. Wie zegt dat er geen nieuw goed ding voor mij kan starten in België?

Tot zo!

Viva La Vida,

Loïc

No way dat het al april is!??

Ik zie just dat ik niet heb geschreve sinds 4 feb. Dat zijn exact 70 dage (als ik just heb geteld). Het lijkt precies 1 dag te zijn! De laatste 2 maanden, vooral februari, zijn echt voorbij gevlogen. Het waren ook de 2 beste maanden van mijn jaar, en het wordt elke dag beter.

Laten we in februari beginne...

Back to skool! Zoals ik ik mijn vorig bericht zei, zag ik het nieuw schooljaar niet echt zitte.Ik vond het niet zo leuk om van klas te veranderen.

Dus de eerste dagen waren niet zo leuk eigelijk. Ik miste mijn ander klas te veel. 

Maar na de klas beter te hebben leren kennen zag ik echt hoe tof dat die klas was! En ik hou nog altijd contact met de mense van vorig jaar. Vooral met Clari en Mineiro.

Ooit vond ik op een muur een grafiti met: "Quem encontrou um amigo, encontrou um tesouro." (Wie een vriend heeft ontmoet, heeft een schat gevonden)  Dus ik kan een nieuwe klas, als een schat bekijken en nieuwe vrienden maken.

Ik heb echt al goeie vrienden gemaakt. Éen ding dat ik ni graag heb aan mijn klas: er zijn 36 student! En mijn klas is zo in (vriende)groepen verdeeld. Wat vorig jaar niet het geval was. Iedereen praatte met iedereen. Ik praat met zo'n 15 studente, met zo'n ander 15 heb ik ooit eens gesproke, en met zo'n 6 heb ik nooit gesproke, alleen maar hallo gezegd.

Maar met de mense dat ik spreek, ben ik goe bevriend mee geworden. Ik zal even enkele namen geven van mijn 'clique': Felipe (Ne kerel ZOT van voetbal, hij kan de kampioen van elk seizoen opzegge van de braziliaanse kampioenshap, die al sinds 1971 bezig is!) Dayana (Met haar en Felipe praat ik het meest. Aan haar probeerde ik nederlands te lere, maar we hebben het ondertussen al opgegeve), Bruno, Weber, Manu, Renata (waar ik een kleine crushje op heb), Isabella, João, Thais, Vicky, Vinicius, Núria... Een toffe groep!

Ondertussen ben ik ook "serieuser" begonne met school. Ik moet van AFS 5 vakke kieze op school, waarop voor moet slagen. Ik koos: Engels, LO (I know!! De makkelijksten), Geschiedenis (toffe leerkracht), Portugees (ook toffe leerkracht en de moeder van mijn maat João Paulo/Mineiro) en Wiskunde (Wrm heb ik da nu gekoze?) Meestal ga ik gwn aant zwembad lere. Chille en lere, beste combinatie.

Anyway, tot nu toe heb ik een test gehad van Engels (erdoor! Duuhhh!!), Bio (80%, zonder te lere :D) Portugees (op een of ander manier 72 %, 3rde beste van de klas!!), en Wiskunde (waar ik op één of ander manier maar 49% op heb gehaald!?? Ik had ni geleerd, mr ik had bijles gegeven aan Felipe, dus ik ging er vanuit da ik het ging kunne. Think again! mr ik ben wel een goeie leerkracht! Na mijn bijles heeft Felipe 84 % gehaald!)

Dus opt school gaat het goed en ik heb nieuwe goeie vrienden gemaakt. Maar elke dag krijg ik de zelfde vraag te horen: "Ja tem um time aqui?" (weet je al welk u ploeg is?)

Voetbal is hier een passie, een godsdienst en IEDEREEN heeft een ploeg waarvoor hij supportert.In Rio zijn er vier grote ploegen: Botafogo (ploeg waarvoor mijn familie supportert), Flamengo (de ploeg met de meeste supporters op AARDE!), Fluminense (iedereen zegt het een gay ploeg is, dus het is geen optie. Maar ze zijn wel goed, ze hebben juist Fred van Lyon gekocht) en Vasco (heel goeie ploeg, maar in de 2de divisie gevallen. Maar ze hebben toch de beste supporters). Ik ben ondertusse al veel keer naar Maracanã geweest, en ik heb elke ploeg al zien spelen. Ik word hier zo hard onder druk gezet op een ploeg te kiezen, dat ik er wel één moet kiezen na zeven maand. Ik heb alle vier ploegen graag, maar ik denk dat ik voor Flamengo heb gekozen. De ploeg van Raça, Amor e Paixão! Af en toe aarzel ik is tussen Mengo en Fogo. Maar het maakt niet uit wat je kiest, je zal zowizo iemand teleurstellen met uw keuze.

Wat mijn ploeg van Brazilie ook is of wordt, maakt ook niet veel uit, ik blijf nog altijd een Gooner (Arsenal) 4 life!

Na 2 weke school, was het al terug een week vakantie! Het was niet zomaar een vakantie, het was CARNAVAL! Is er een betere plaats dan Rio de Janeiro om dat te vieren? I don't think so! Wat jullie kennen als de braziliaanse carnaval, mooie vrouwen met goddelijke lijven en met kleedjes met veren die zitte dansen, zijn de defilés van de Sambascholen op Sambodromo (int centrum van Rio). Ik ben naar 2 défiles geweest. En dat is echt GEWELDIG! Op zich zijn het maar dansende mense op straat met verkleding, maar als ge er zit, ziet ge hoe speciaal het is. Op mijn volgende carnaval hier ga ik mee defileren. Het mag, je moet gewoon verkleding op tijd bestellen.

De parade is een competitie tussen verschillende sambascholen. Dit jaar is SALGEUIRO kampioen geworde, een samba school uit Tijuca, de buurt waart o.a. Os Silvados wonen en Sonia.

Maar carnaval gaat hier niet alleen over Sambodromo. Gedurende die week zijn er elke dag feesten op straat, of opt strand. BLOCOS worden deze feestjes genoemd. Het is gratis, zalig en de feestjes zijn altijd super vol! Er is altijd zo'n megabus, die muziek speelt en iedereen volgt die bus. 

Mijn gezin ging gedurende die week reizen naar Cabo Frio (een stadje in de staat van Rio). Voor brazilianen is de Carnaval van Rio niet zo speciaal eigenlijk, maar voor mij was het wel het geval. Dus omdat ik het niet wou missen, ben ik alleen in Rio gebleven om Carnaval te vieren. De Bruno (ne ander belg) kwam ook is een paar dage bij mij slapen, want die woont in een stad naast Rio. Na een paar dage carnaval te hebbe gevierd, wou ik wat tijd met de familie spenderen (en ik was een beetje moe van het feeste), dus ben ik ook naar Cabo Frio geweest voor 4 dage. Het is een heel mooie stad, met mooie strande en de ze zo blauw als... als... ja ge weet wel. Daar ging ik gewoon om te chille, om een nieuwe plaats te kenne en om wa tijd te spenderen met de familie.

De 2 laatste dage van Carnaval heb ik terug in Rio gevierd.

Dan: back to skool again! Een beetje studeren of lezen aant zwembad. Ik ben ondertussen ook in het portugees beginnen lezen. Ik ben de boek (of het boek?) "Barack Obama: A Origem dos Meus Sonhos" aka "Dreams From my Father", de autobiografie van Obama. Echt een zalig boek!  Ook al gaat de taal heel goed nu, is het lezen vrij moeilijk. Maar ik ga het boek (of de boek :D) uitlezen no mather how hard it is!!

Ondertussen zijn we met een persoon minder int gezin. Mijn broer Rubens, aka Rub $tyles (zijn rappersnaam, zijn muziek is echt goed btw), heeft het land verlaten. Een paar jaar geleden is hij met AFS naar Duitsland geweest. Ik begrijp ni WAAROM hij naar dat land wou gaan. Anyway, hij vond het zo goed, dat hij heeft besloten heeft om zijn universiteit daar te doen... Ik heb altijd gewete dat die kerel een beetje zot was, maar zo gestoord dat hij 5 jaar lang in duitsland wilt studeren? LOUCO!

Van de 3 broers, ging ik het meest met Rubens uit, dus ik mis die echt wel. En nu kan ik mij ook inbeelden hoe mijn familie (van belgië) zich voelt, met een persoon minder int huis. Ik weet hoe het voelt om naar een lege stoel te staren tijdens een familydinner...

But look on the bright side: nu kan ik met Rubens chille in Europa ;)

Ik ben ook nog voor de 4de keer naar Ubá geweest, met mijn gezin. Same old story, niks nieuws, dus ik ga niet nog is schrijve over die stad.

Vorig week heb ik een andere zalige reis gemaakt: een CRUISE!! Het was A-MA-ZING. Ik was met mijn gezin gegaan en aangezien Rubens niet meeging, ging Tayane (de peetdochter van mijn ma) mee in zijn plaats. Maar de zussen van mijn vader waren er ook, en ook nog wat mensen van de familie waren er. Int totaal: 23 mensen van de familie! 

Op het schip vond ge echt alles dat je nodig had om plezier te hebbe: zwembaden, jacuzzis, fitness, aant zwembad vond je: pizzas, hamburgers, hotdogs, fritte en fruit, A VOLONTÉ!, een basket/voetbal, en minigolfveld, zalig ontbijt, zalige lunch, zalige avond ete (ook zoveel ge wilt), een theater, met elke avond een show, een casino, waar ik meer heb verlore dan gewonne, een discotheek, met elke nacht feest en misschien nog een paar dingen waar ik nu niet op kan komen.

We kwame rond 14 u aan int schip, we zetten onze bagages in onze kamer (ik deelde mijn kamer met mijn broer breno, Tayane en Gabriel, een neef) en ik hoorde iemand zegge: "Pizza aant zwembad!"

We riepe alle vier te gelijk: "VAMOS!" (lets go!)

Na dat we super veel pizzas hadden gegete, zei mijn pa dat er ook nog lunch was. Zalige pastas, vlees, rijst, sausen... daar hadden we ook super veel van gegete. (Check de foto van mijn dagelijks lunch) Na de lunch, dacht ik dat het gedaan was. We gaan even naart zwembad. "CARALHO, tem hamburgers tambem!" (CARALHO, (ik kan da woord niet echt vertale, het is zoeiets als WOW) er zijn ook hamburgers!) 

Wij ginge erop af natuurlijk! Dan hebben we zo'n drie of vier uur gerust, zodat we konden avond eten. Dat was wat we zowat elke dag aten :D

Elke avond gingen we ook naar een show kijke en erna naar den disco. Mr ik stond elke dag rond 8u op, om wat te gaan basketten. Ik moest al dat eten wegsporten! (mr ik moet toegeven, ik been een paar kilos bijgekomen de laatste maande). Das echt zalig om te baskette, of voetballen op een bewegende schip.

Overdag ging ik meestal de stad bezoeken. Na de eerste nacht, stopte de schip in Santos, een stad in de staat São Paulo. Er is niet veel te zien in die stad, dus we zijn heel de dag opt schip gebleven, chillend aant zwembad, etend zoals... zoals.. ah, ge weet wel.

De volgende dag stopten we in Ilhabela, een zalig eiland, ook in São Paulo. Deze stad ginge we wel bezoeke. Het was echt een prachtige plaats, met zalige strande en mooie watervallen.

Tijdens de voorlaatste dag stopte het schip in Buzios, een stadje in de staat van Rio. Iedereen kent deze stad, dus iedereen bleef int schip. Ik wou de plaats kennen, dus ik ging met mijn moeder en Tayane. Buzios is ook een prachtige stad, met nog betere stranden!

De reis duurde 5 dagen en 4 nachten. En het waren 5 zalige dagen!

Dit waren mijn twee laatste maanden hier, niet zo speciaal, vind je ook niet? Alleen maar Carnaval in Rio en een Cruisje :p

Nee, ik heb door dat ik hier echt the Good Life leef. Mijn enige zorg hier is: "Zou ik morge om 5.30 opstaan, of gewoon uitslapen?", zoals mijn bro Aristide tegen mij zei :D

En ik probeer van elk moment die mij resteerd te genieten. Ik heb minder dan 3 maanden tijd. En ik begin mij steeds meer en meer in te beelden hoe mijn laatste dag zal zijn. Het gaat niet zo'n goeie dag zijn denk ik. En er zullen misschien tranen uit mijn ogen kome, want ik wil niet echt teruggaan. Het is niet dat jullie daar in België niet mis, maar het leven is hier gewoon beter.

Er zijn 2 grote verschillen tussen België verlaten en Brazilie verlatenn Ten eerste is Brazil een paradijs en is belgie... België. Ten 2de, toen ik wegging van belgie, wist ik dat ik zou terugkomen en wanneer ik zou terugkomen. Nu ga ik dit land, mijn gezin (ik noem het geen gastgezin meer, het is een echt familie vr mij geworden) en de vrienden voor het leven die ik hier heb gemaakt verlaten. En voor hoelang? Only god knows. Ik weet niet wanneer ik de mense ga trg zien, en zelfs niet OF ik er enkele van ga terug zien.

Dit is HET moeilijkste stuk van een uitwisselingsjaar. Dus ik zeg jullie: het leven van een uitwisselingsstudent is niet zo makkelijk als jullie denkt! But it's still GOOD!

Dit is een jaar waar ik altijd aan herinnert wil worden. Waarom? Dat zal ik in mijn laatste blog bericht uitleggen. Daarom heb ik besloten om een tatoo te doen. Ik ben niet echt het tatoo type, maar dit is een uitzondering. Wat het exact ga zijn, zal ik nog niet zegge. Jullie zullen wel zien in juli, wanneer ik terug ben. Ik ben van plan om het rond juni te doen ;)

Ondertussen wacht ik op Aimée, die in mei naar mijn stad komt. Hurry up girl!!

Zo, ik zal hier stoppen, de match van Arsenal is just begonnen!

Na ditkomen er nog maximum twee teksten, want ik zit steeds minder en minder op de pc.

See you in juli ;)

Much Love!

Na een drukke maand van januari, doe ik eens terug teken van leven. Ik heb al meer dan een maand niet geschreven, maar deze keer was het niet door luiheid.

Ik was (bijna) heel de maand op reis. Ik was in Florianopolis, een eilandje int zuiden van Brazilië, in de staat Santa Cantarina.

Hoe ik daar ben geraakt en hoe het was vertel ik verder in de tekst. Eerst even vertellen wat er allemaal is gebeurd sinds mijn laatste bericht. Ik waarschuw jullie, ik denk dat het een vrij lange tekst is, dus neem u tijd.

Ik was een beetje voor kerstmis gestopt. Kerstmis, normaalgezien mijn lievelingsperiode vant jaar, vond ik deze keer niet zo special eigelijk. Voor de eerste keer sinds ik hier was wou ik is even terug naar België gaan. Het was mijn eerste keer zonder mijn familie (uit belgie) en het was een vrij raar gevoel.

Er was ook niet echt een kerstmis gevoel. Het was 30 fucking graden!

Voor kerstmis ben ik met mijn gezin naar Ubá geweest, en daar hebben we kerstmis gevierd met de familie van mijn gastvader. In Ubá hadden we een groot huis gehuurd, met een zalig zwembad, waar we samen kerstmis vierden. Het was leuk, maar er miste iets. Snapte?

Na kerstmis ben ik nog een paar dagen in Ubá gebleven. Veel is er niet echt te doen in die stad. Dus ik las veel en speelde veel op de playstation. De 29ste ben ik terug naar Rio gegaan, met Rubens. We zijn terug met de bus gegaan, de rest van de familie is in Ubá gebleven om nieuwjaar daar te vieren. Ik wou nieuwjaar in Rio vieren, want iedereen praatte er altijd over, en zelfs mijn gastvader had mij aangeraden om in Rio te gaan vieren.

Nieuwjaar is een ander verhaal. Dat was echt zalig, mr VERMOEIEND! Ik heb nieuwjaar aant strand van Copacabana gevierd, met een paar vrienden van Lebronx (=Leblon, de buurt waar ik woon) en een paar onbekenden. De vrienden waren mensen die ik had ontmoet via Rubens, de anderen waren vrienden van vrienden. Rubens was naar een ander strand geweest, met andere vrienden van hem.

Nieuwjaar begon rond 9 uur ‘s avonds. Samen met de groep, (waarvan ik eigenlijk maar 4 van kenden), vertrokken we vanaf het strand van Lebronx, tot copacabana, wat zo’n 3 of 4 km’s zijn. We deden er ongeveer 45 min over. We gingen te voet, omdat er OVERAL file was, dus stappen was sneller dan de bus te nemen.

Eens aan Copa aangekomen was het feest. Hoe kan het anders dan leuk zijn, met meer dan 2 miljoen mensen en een paar concerten, aan één van de populairste stranden op aarde?

De shows waren van een paar braziliaans artieste, waaronder Revelação (mijn lievenlings groep in brazil). 2 jaar geleden waren de Black Eyed Peas hier!!

Om middernacht waren er zalige vuurwerken. En erna sprong iedereen int water. Er is hier zo’n traditie die zegt dat je over 7 golven moet springen, en te gelijker tijd moet je ook 7 wensen doen, die normaal zouden moeten uitkomen.

Erna ging het feest door tot ongeveer 3 uur ‘s morgens. Ge moet u eens inbeelden hoe moe ge dan zijt, na het stappen, dansen en staan aant strand, zonder één keer te zitte. Nu was er nog één ding te doen, het terug stappen. Mijn voeten waren zo kapot al iets!

Naart strand gaan duurde zo’n 45 min, terugstappen 3 uur! Hier 2 redenen voor, we stopten om de paar minuten, om even op straat te zitten. Normaal gezien is dit niet doenbaar in Rio, aangezien het om 3 uur normal gezien vrij gevaarlijk is. Maar op nieuwjaar waren de straten vol mensen, dus ook veiliger.

De tweede reden is omdat we langs het strand van Ipanema stapten, waar er verschillende feesten waren, van verschillende genres. Dus we stopten ook om de paar feestjes :D.Het probleem was dat de meesten privéfeestjes waren, dus we mochten niet binnen. Maar dat hield ons niet tegen, op straat was er genoeg plaats om te feesten!

Rond 6 uur kwamen we aan aant strand van Leblon. Niemand was moe, dus we zijn allemaal aant strand blijven zitte, om de zonsopgang te zien. Natuurlijk had iedereen honger, dus rond 7u30 zijn we allemaal gaan ontbijten. Het was niet zo’n gezond ontbijt eigelijk, ik bestelde een eggcheeseburger (omelet, kaas, hamburger.. ni normaal lekker!) en een açai, das een sort van fruitsap, typisch braziliaans en zalig!

Dan bleven we effe in Lebronx rondhangen en rond 8u30 ging ik terug naar huis, zo moe als iets :D. Na een douche ging ik slape, en ik werd rond 17u wakker.

Samenvatting van nieuwjaar: BANGELIJK!

De derde wast mijn verjaardag, mr ik wou da eigelijk eigelijk niet echt vieren. 19 is ni zo speciaal. Maar voor braziliane moet elk verjaardag op een of ander manier gevierd.

Vrijdag de 2de ben ik pizza gaan eten met een paar afs vrienden: sonia, bruno, cecilia en mayana. Op de dag zelf ben ik gaan bowlingen met Rubens, Hugo en de mensen met wie ik nieuwjaar had gevierd en aangezien Clarissa dicht bij de bowling woonde, kwam ze ook af. Het was leuk, maar ik was wel laatst geëindigd.

De zondag ben ik met Os Silvados naar een restaurant geweest. (Os silvados = Julia en Vinicius Silvado). Ze konden niet mee komen bowlen, want hun moeder was heel ziek en ze moesten ervoor zorgen, dus ze hadden mij uitgenodigd om te gaan eten in mijn lievelingsrestaurant Outback. Dit vond ik eigelijk het leukste van de drie dagen. Ze hadden aan de obers gevraagd om na het eten een taartje te brengen en te zingen. Ik had dit echt niet zien aankome. Ineens waren we omsingeld door obers en ik vroeg: "Wa zijn die aant doen?" Dan kwam ne kerel af met een taart en begonnen ze allemaal te zingen, dan deed iedereen int restaurant mee :D

Het was dus uiteindelijk een heel leuk weekend geworden.

De zesde vertrok ik op reis naar het eilandje, tot de 22ste (normaalgezien). Hoe ben ik in Florianópolis geraakt? Wel, afs vroeg me of ik geïntereseerd was in een mini-intercambio (mini-uitwisseling). En ik zei "FOR SHIZZY!!" (for sure ), elke kans die ik heb om te reizen neem ik.

Dus daar ging ik in een ander gezin, voor 2 weke blijven.

Hier is wat ik had gehoord over Florianopolis voor ik ging: veel mooie vrouwen, mooie stranden. Het eiland heeft 42 stranden!!

Ik moet toegeven, ik zat toen in een financiele crisis (nu nog altijd), dus ik moest geld vragen aan de ouders :D, maar ik heb geluk gehad. Daniela, mijn afs-counselor, heeft de vlucht voor mij betaald. Het was mijn kerst en verjaardagscadeau zei ze. Ik wist al dat ik een goeie en leuke counselor had, maar ze is echt wel de beste counselor OOIT!

Dus, ik ging met vliegtuig. Voor diegene die het niet wisten (wrs iedereen) had ik ZWARE vliegangst vroeger. Maar nu kan ik zeggen dat het officieel over is! Ik begin vliegen zelfs leuk te vinden.

Eens aangekomen in Florianopolis, Floripa voor de vrienden, kon ik al één van de infos over het eiland bevestigen. Ik zag het mooiste meisje dat ik ooit in mijn leven heb gezien! :D Maar dat zei ik tege me zelfs ook de dag erna, en die erna, en…

De familie waar ik bleef was heel leuk. Er was de moeder (gescheiden) en twee zonen: Gabriel, 21, en Gustavo (aka Guto), 15. Toen ik aankwam had Rita bezoek van een vriendin van haar die Dora heet. Dora komt van Brasilia (hoofdstad van Brazil) en ze op vakantie samen met haar dochter (Paula), klein dochter (Maria Clara, super schattig meisje van bijna 3 jaar, zie fotos) en schoonzoon Paulo.

Niemand daar sprak engels, dus moest ik gedurende 3 weke lang alleen portugees spreke. En ik begin de taal beter en beter te beheersen, zeker na die drie weke.

Wat deed ik daar? Beach (almost) everyday!!

De stranden: MEU DEUS! Prachtig! De stranden van Floripa zijn (volgens mij) pakke beter dan in mijn stad Rio. Veel properder, veel calmer, veel mooier. Een ding dat ik niet zo graag heb in Rio, is dat de strande vlak voor apartementen en straten zijn. In floripa ziet ge dat niet. Ge ziet berge, bossen, maar vooral duinen. Om aant strand het dichtst vant huis te gereken, moest je door een bosje, dan duinen, voor zo’n 15 min wandelen. Ik heb int totaal 11 stranden bezocht, 11 zalige stranden!

Mijn lievelingsstrand daar was de strand van Joaquina, en een ander strand waarvan ik de naam ben vergeten . Het was in een andere stad van Santa Catarina, waarvan ik ook de naam ben vergete. Wat ik speciaal aan het 2de strand vond is da ge over een river moet zwemme, om aant strand te gerake.

Guto surft al sinds hij 7 jaar was, dus die kan da echt goe. Same met hem ging ik af en toe eens surfen, maar da trok op ni veel.

Een ander ding dat we vaak deden is sandboarding in de duinen, niet ver van het huis. Int begon kon ik er ni veel van, mr opt einde van mijn verblijf begon ik echt een pro te worden.

Zoals ik zei moest ik normaal de 22ste terug naar huis gaan, maar Rita vroeg me of ik niet langer wou blijven. Mijn antwoord was ja natuurlijk! Florianopolis is echt een paradijs. Het is een rustige stad, met mooie stranden, mooie vrouwen en gewoon mooie natuur. En het belangrijkste: ze hebben DURUMSSSS!!!!!

Man, toen ik erachter kwam was ik echt super blij :D. De durums waren niet zo lekker als in België, maar na 5 maanden zonder smaakte het super goed!

In Floripa heb ik ook 2 braziliane ontmoet die van plan zijn om naar belgie te gaan in juli, Badi en Marta (tweelingen van 17). Ik zal hun gids zijn volgend jaar.

Op mijn voorlaatste dag ben ik met Badi en Guto naar de ‘Secret Point’ (een naam die guto heeft uitgevonde) geweest. Het is een plaats tussen 2 bekende stranden van Floripa (joaquina en mole). Om daar te gerake moet ge over een berg, door een bos (waar er af en toe slangen komen opdagen, gelukkig zijn we er geen tegen gekome) en dan ben je er, na een ander half uur stappe. Daar zijn er hoge rotsen, en mense gaan er naartoe om ervan af te springe, int water. Ik dacht: "Al die moeite om gewoon int ocean te springen?"

En het was vrij gevaarlijk, we ware alleen maar met 3 man. Ik durfde ook int begin niet te springen. Maar eens dat ik sprong, begreep ik het. Da was echt ZALIG!

Samenvatting van Floripa: PRACHTIG!

Als ik later toevallig in Brazilie ga wone, dan gaat het in Florianopolis zijn denk ik.

Vorige week woensdag, de 28ste, ging ik terug naar huis. De 29 was het een rustdag, want ik wist dat de 30ste en 31ste druk ging zijn.

AFS heeft in januari een groot reis. De AFS studenten gaan vant Noord-oosten tot Rio de Janeiro (langs de kust van Brazil) en die reis is 28 dage lang. De laatste 3 dagen ervan waren in mijn stad. Ik ken veel mense die de reis deden (ik ben niet gegaan omdat het wat te duur was, 2500 eur om exact te zijn). Dus wanneer ze in Rio ware ben ik samen met Sonia naar de groep gegaan en we hebben is de toerist rondhangen.

Vrijdag zijn ze naart centrum geweest (maar ik zat nog in mijn bedje, want ik had da al gezien), dan ben ik met hun naart Hard Rock café geweest, dan naar de Pão de Açucar (=Sugar Loaf). Das een berg in rio, waar da ge een zicht hebt over bijna heel rio. Maar de sugar loaf is maar een teaser, de hoogtepunt van Rio is HET stambeeld van ‘Christ the Redeemer’. Daar ben zijn we de volgende dag naartoe geweest. Na 5 maanden hier te wonen, zie ik Jesus bijna elke dag, maar ik ben hem nooit gaan bezoeke.

Zaterdag morgend, de 31st, belt Barbara mij wakker (een vriendin uit belgie), het was tijd om een Wereld Wonder voor de eerste keer in mijn leven te zien. Het zit op de Corcovado berg, het hoogste punt van Rio (denk ik). Je gaat er met een trein naartoe.

Wnr je op de top van de berg aankomt, zie je het stambeeld langs achter. Het is echt GIGANTISCH! Wanneer ik eindelijk aankwam en het goed langs de voorkant kon zien, was ik sprakeloos. Het is gewoon… gewoon……: WAUW!!

Een ander woord kan ik er niet voor vinden.

Zaterdag heb ik beslote om zoveel mogelijk Wereld Wonderen te bezoeke in mijn leven.

Erna zijn we allemaal naart strand van Ipanema geweest en later in de namiddag ben ik voor de tweede keer naar het Maracanã stadium geweest, voor een wedstrijd tussen Fluminense (ploeg uit rio) en Resende (van waar ze zijn? goeie vraag). We steunde natuurlijk Fluminense.

Eerste helft: 0-0.

2de helft: het begint te regenen, mensen beginne de stoelen te verlaten om onder het dak te staan. Maar ik en een paar ander man bleven. Ik voelde goals aankomen.

1-0 voor Flumi!! (ik heb de goal per ongeluk gefilmd)

Het begint harder te regenen, storm op komst, meer mensen gaan weg, barbara geeft ook op. Druppels houde mij niet tege.

2-0!!! Zotte feest!!

Donder, bliksem, meer regen (douche), storm is aangekome.

3-0!!!

Dit was de eindscoren. Op het einde ware we maar met 5 of 6 van de afs groep overgebleven, dansend in de regen.

Op het einde ware we allemaal doorweekt, maar niemand had spijt. Het was een zalige wedstrijd. Erna gingen we een dikke knuffel geven aan al de droge watjes die bang waren van een paar druppels.

Straks ga ik naar mijn derde wedstrijd in Maracanã (met Mineiro aka João Paulo), deze keer om Flamengo te suportere (ander ploeg uit Rio). Mengo is deploeg met de meeste fans op aarde!

Zo, dit was januari 2009, een maaand die ik niet zal vergeten.

Het jaar kon niet beter beginnen en ik hoop dat zo blijft tot…. mijn dood :D

Volgende week, begint school, naar wat ik heb gehoord. Eerlijk gezegd, wil ik niet terug. Een nieuwe klas, zonder Clarissa, Mineiro, Pedro, en al mijn andere klas genote die ik al mis zie ik niet echt zitte.

Maar we zulle zien, misschien valt de nieuwe klas mee…

Tijd om te stoppen, ik heb 4 blz op word geschreven! Allemaal voor jullie!

Graag gedaan :p

Hou jullie goed

And remember: The Heart Of Life Is GooD!!

(voor diegene die het niet kenne, het is een liedjes van de geweldige John Mayer)

Abraços!

PS: er zijn nieuwe fotos ;)

PS2: ik moet jullie its vertelle. Jullie zullen dit niet geloven…

Ik heb mij… ik heb mij… Sry, ik vind het moeilijk om dit toe te geven, en ik schaam mij ervoor.

Ok, here we go. Ik heb mij VERBRAND. Wete, da ding da blanke mense hebben als ze te lang in de zon staan?

Ik kan het nog altijd niet gelove. Voor mij was een zwarte die verbrandt, zoiets als Superman die niet kan vliegen!

De zon is nogal sterk in Floripa (probleme met de ozon, bla bla bla), Na mijn eerste dag aant strand daar, deden mijn schouders enorm veel zeer, een pijn die ik nooit had gevoeld! De volgende dag, kwam mijn vel er af, erna ging het verder nr mijn rug (ik heb fotos!!).

Mr ik deed nog altijd geen zonnecreme aan, daar was ik te trots voor. Das zoiets als superman die per vliegtuig reist!

Zo, aan iedereen die mij vroeg of zwarte kunne verbrande (en die ik dan altij uitlachte, mijn excuses), het antwoord is JA!